Þegar litið er til sögunnar var elsta slökkvilið í heiminum upprunnið frá Northern Song Dynasty. Það sýnir að þó að engir slökkviliðsbílar hafi verið á þessum tíma höfðu íbúar lands okkar forvarnir og vitneskju um elda fyrir meira en þúsund árum. Slökkviliðið í Northern Song Dynasty var meira en 600 árum fyrr en slökkviliðið í London árið 1666 og 800 árum fyrr en slökkviliðið í fullu starfi í New York árið 1853.
Að læra að nota eld er mikilvægt skref í þróun mannkynsins. Með aukinni notkun elds hefur eldur einnig orðið stórt vandamál sem fólk verður að horfast í augu við og sigrast á.
Frá því að slökkvibílar komu til sögunnar í byrjun síðustu aldar, eftir stöðuga þróun og endurbætur, urðu þeir fljótt aðalafl slökkvistarfsins og gjörbreytti ásýnd mannanna sem berjast við eld.
Fyrir fimm hundruð árum var til slökkviliðsbíll úr hestum
Slökkvibílar, eins og nafnið gefur til kynna, eru myndaðir með því að setja ýmsan sérstakan slökkvibúnað á ökutækið. Slökkviliðsbíllinn sem við erum að tala um í dag vísar venjulega til slíkra slökkvibíla. Fyrir framleiðslu ökutækja sem knúin eru brunahreyflum voru menn þegar farnir að reyna að setja sérstök slökkvibúnað á ökutæki svo þau gætu flýtt sér á staðinn í tæka tíð þegar eldur kom upp.
Fyrsti slökkvibíll heims sem skráður var árið 1518 var pantaður af borginni Augsburg í Þýskalandi og framleiddur af Anteni Bratner, málmsmíðameistara. Fólk veit mjög lítið um smáatriðin í þessum slökkvibíl. Samkvæmt bókinni" History of Crafts in the City of Augsburg" var þessi slökkvibíll myndaður með því að setja stóra lyftistýrða vatnsdælu á bílinn. Kraftur þess er að nota hesta til að draga.
Árið 1666 kom upp eldur í London á Englandi. Eldurinn brann í 4 daga og eyðilagði 1.300 hús þar á meðal hina frægu St. Pauls kirkju. Sumar miðalda byggingar voru þurrkaðar út í eldinum. Fólk fór að gefa eldvarnarstarfinu í borginni gaum. Fljótlega fundu Bretar upp heiminn' slökkvibílinn sem er handknúinn vatnsdæla og notaði vatnsslöngu til að slökkva eldinn.
Árið 1673 fann Del Hayden í Amsterdam í Hollandi upp mjúka vatnsrör úr leðri til slökkvistarfa. Árið 1721 fann Richard Nesham frá Englandi upp slökkvitæki með hjólum sem voru skilvirkari en mjúk vatnsrör. Slökkvitæki af þessu tagi hefur fólk sem heldur á handfanginu til að slökkva eldinn og fólk sem keyrir dælutunnuna með því að ganga með pedali. Saman geta þeir úðað vatni stöðugt til að slökkva eldinn. Auðvitað er þetta slökkvitæki einnig sett upp á vagninn.
Gufuvatnsdælur notaðar til slökkvistarfa í iðnbyltingunni
Watt bætti gufuvélina meðan á bresku iðnbyltingunni stóð. Fljótlega voru gufuvélar einnig notaðar í slökkvistarfi.
Slökkvibíllinn knúinn gufuvél birtist í London árið 1829. Uppfinningamaðurinn var gufuvélaverkfræðingurinn John Braithwaite. En svona bílar eiga enn eftir að teikna af hestum og að aftan er búið slökkvivatnsdæla sem knúin er kolum sem eldsneyti, búin mjúkri slöngu og er knúin áfram af 10 hestafla tveggja strokka gufuvél.
New York í Bandaríkjunum stofnaði fyrsta atvinnuslökkvilið 39 árið 1835, með aðeins 4 starfsmenn í upphafi. Þeir fá fyrirframgreidd laun og sérhæfa sig í slökkvistarfi. Árið eftir fjölgaði slökkviliðinu í 40 manns. Það var seinna kallað" Slökkvilið" og með í röð borgarlögreglunnar. Fyrsti gufuknúni slökkvibíllinn í Bandaríkjunum var smíðaður árið 1841 af breska manninum Pol R. Hogu sem bjó í New York. Það getur úðað vatni á þak ráðhúss New York.
Í lok 19. aldar höfðu slökkvibílar í gufuvélum náð vinsældum á Vesturlöndum.
Elstu slökkvibílarnir eru ekki eins góðir og hestakerrar
Í byrjun 20. aldar, með tilkomu nútíma bifreiða, tóku slökkvibílar fljótt í notkun brunahreyfla sem togkraft, en gufuknúnar vatnsdælur voru samt notaðar sem slökkvivatnsdælur.
Á fyrirmyndasýningunni sem haldin var í Versölum í Frakklandi árið 1898 sýndi Gambier Company í Lille, Frakklandi fyrsta slökkvibíl 39, þó að hann væri frumstæður og ófullkominn.
Árið 1901 var slökkvibíllinn, sem framleiddur var af Loyal Kalidi Company í Liverpool, Englandi, tekinn upp af Slökkviliði Liverpool. Í ágúst sama ár var þessum slökkvibifreið send í fyrsta skipti. Ökumaðurinn, George Beckett, ók bílnum án þess að bíða eftir slökkviliðsmönnunum um borð í bílinn. Vegna hægs hraða náðu slökkviliðsmennirnir sem ekki komust í bílinn upp aftan frá og hoppuðu upp í bílinn. Þegar þessi slökkviliðsbíll kom á brunastaðinn kom jafnvel slökkvibíllinn á eftir. Það er sagt að þegar það er að labba, þá tempraði það stöðugt, svo fólk kallaði það" Fart Arnie" ;.
1930
Fyrir sextíu árum kallaði fólk slökkviliðsbíla" eldkertabíla" og" eld kertabíla" ;. Það er enginn vatnstankur og slökkviliðsmenn geta aðeins staðið í bílnum og skilið lögregluna eftir til bjargar. Á þeim tíma var" eldkertabíll" var ekki með vatnstank, aðeins nokkrar slöngur í mismunandi hæð og stiga. Það athyglisverðasta er að slökkviliðsmenn á þeim tíma stóðu allir á bílnum í röðum og héldu handriðum." Þetta er örugglega mjög hættulegt!" Sagt er að fjöldi brunaviðvörunar hafi verið 12886.
Upp úr 1920 fóru slökkviliðsbílar sem starfræktu alfarið á brunahreyflum að birtast. Á þessum tíma er uppbygging slökkviliðsbílsins einföld og flestum þeirra er breytt á núverandi undirvagni vörubifreiðar. Vatnsdæla og viðbótarvatnstankur er settur upp á lyftarann. Úti á ökutækinu er hengdur eldstiga, eldöxi, sprengisvarinn lampi og eldslöngur.
Nútíma slökkviliðsbílar eru stór fjölskylda
Eftir meira en hundrað ára þróun, eru slökkvibílar 39 í dag orðnir" stór fjölskylda" með yfirþyrmandi tæknistigi þar á meðal ýmsum flokkum.
Slökkvibíllinn með vatnstankinum er enn standandi slökkvibíll slökkviliðsins. Auk þess að vera búinn slökkvistarfi og vatnsdælum er ökutækið einnig búið vatnsgeymslutönkum með stórum afköstum, vatnsbyssum, vatnsbyssum osfrv., Sem geta flutt vatn og slökkviliðsmenn á slökkvistaðinn til að berjast við eldinn. sjálfstætt. Hentar til að berjast gegn almennum eldum.
Að slökkva sérstaka elda með efnafræðilegum slökkviefnum í stað þess að nota vatn til að slökkva elda er bylting í slökkvistarfi í þúsundir ára. Árið 1915 fann American National Foam Company upp heim' fyrsta slökkviduft duft úr dufti úr froðu úr álsúlfati og natríumbíkarbónati. Fljótlega var þetta nýja slökkviefni einnig notað í slökkvibíla.
Það getur fljótt úðað miklum fjölda af þenslu loftbólum sem eru 400-1000 sinnum froðufyllt til að einangra yfirborð brennandi efnis frá loftinu, sem er sérstaklega hentugt til að berjast við olíuelda eins og jarðolíu og afurðir þess.
Það getur slökkt eldfiman og eldfiman vökva, eldfima gaselda, lifandi búnaðarelda og getur einnig slökkt á almennum efniseldum. Fyrir stórfellda brennslu í efnaleiðslum eru slökkvistarfsáhrifin sérstaklega mikilvæg og það er standandi slökkvibíll fyrir jarðefnafyrirtæki.
Með endurbættri nútíma byggingarlist eru fleiri og fleiri háhýsi og slökkviliðsbílar hafa einnig breyst í samræmi við það og stigaliðabílar hafa komið fram. Fjölþrepa stiginn á slökkvibílnum á stiganum getur beint sent slökkviliðsmennina á slökkviliðið í háhýsinu til að létta hörmungum tímanlega og getur bjargað fólki í neyð sem er fast í eldsstaðnum í tæka tíð og bætir verulega getu slökkvistörf og hörmungaraðstoð.
Nú á dögum hafa slökkviliðsbílar orðið sérhæfðari. Til dæmis eru koltvísýrings slökkviliðsbílar aðallega notaðir til að slökkva elda svo sem dýrmætan búnað, nákvæmnistæki, mikilvægar menningarminjar og bækur og skjalasöfn; slökkviliðsbílar á flugvellinum eru tileinkaðir baráttu og björgun flugslysaelda Starfsfólk um borð; upplýstir slökkvibílar veita lýsingu fyrir slökkvistörf og björgunarstörf á nóttunni; reyk útblástur slökkviliðsbílar eru sérstaklega hentugur til notkunar við eldsvoða í neðanjarðarbyggingum og vöruhúsum osfrv.





